Stravacıların macerası: yeni bir kafe buldular, segment açtılar, kudos aldılar, eve döndüler. Benim maceram: kayboldum, 3 saat çıkış aradım, haritada yok, eve zor döndüm. İkimiz de bisiklet sürdük tabii 😇

Strava'nıza baktım. 'Yeni kişisel rekor!' yazmış. Kardeşim sen o yolu 4 yıldır sürüyorsun, hâlâ rekor kırıyorsun, biraz düşün.

Strava'nız çökseydi bisiklete biner miydiniz? Cevabınızı biliyorum, siz de biliyorsunuz, konuyu kapatalım.🙂

Stravacıların en büyük korkusu: aktivite yüklenemiyor. Benim en büyük korkum: keşfedecek yer kalmıyor. Hangimizin derdi daha büyük, siz karar verin. 🤭

Strava'nıza göre bisikletçisiniz. Google Maps'e göre mahalle sakinisinin. bisikletrotam.com'a göre... zaten orada değilsiniz. Her şey yerli yerinde.

Ben sürüyorum, siz yüklüyorsunuz. Fark ince ama derin.

Stravacılar 'keşif rotası' oluşturmuş. Açtım baktım: şehir merkezi, bilinen yol, 3 kafe molası işaretlenmiş. Kardeşim bu keşif değil, tur organizasyonu. Seyahat acentesine git.

Arkadaşlar 'Strava kullanmıyorum' diye dalga geçiyor. Tamam. Ben de 'aynı 8 km'yi 4 yıldır sürüyorsunuz' diye dalga geçebilirim ama nazik insanım. 🙂

Stravacı olmak için ne lazım? Telefon, şarj aleti, internet, motivasyon uygulaması, kudos beklemek, segment takıntısı, aynı yol, aynı kafe. Bisiklet opsiyonel.

Stravacı bireylerde gözlemlenen en yaygın davranış bozukluğu: GPS sinyali kesildiğinde varoluş krizine girmek. Klinik adı: 'Aktivite Kaydedilemedi Sendromu (AKS).' Tedavisi henüz bulunamamıştır.